PostHeaderIcon ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Καί πειδή παντες μιλον περί δημοκρατίας, μή χοντας μως γνώσιν το τί στί δημοκρατία, ς φήσωμεν νά μιλήση περί ατήν καί νά τήν ρίση διαχρονικός γκόλιθος καί τό μεγαλλίτερον φιλοσοφικόν πνεμα λων τν ποχν Σωκράτης ς τήν περιγράφει ες τήν «πολιτείαν» του τό μέγιστον φιλοσοφικόν πνεμα Πλάτων

Δημοκρατία: εη ς οικεν, δεα πολιτεία καί ναρχος καί ποικίλη σότητα τινά μοίως σοις τε καί νίσοις διανέμουσα.

Δηλ, δημοκρατία θά εναι ς φαίνεται να εχάριστον πολίτευμα μέ ναρχίαν καί ποικιλίαν διανέμοντας τήν σονομίαν μεταξύ σων καί νίσων.

ποσ.τό εη=θά εναι, εναι εκτική το εμί, καί τό οικεν πρέρχεται πό τό οικα=φαίνομαι, μοιάζω

Σήμερα μως μέ μίαν πλή παρατήρησιν διαπιστώνομεν παντες, τι σήμερα τοτον δέν σχύει.

Βέβαια Σωκράτης το ναντίον τς δημοκρατίας, πειδή λοι μο πόφασίζουν διά κοινόν πράγμα, περ τοτον εναι τό μέγιστον τς δικίας. το δέ πέρ τς διακυβερνήσεως τς πολιτείας πό τούς ρίστους το πνεύματος, διότι οτοι εναι ο κανοί διά νά νδιαφερθον διά τό καλόν καί τήν εδαιμονίαν τν πολιτν. Διό καί τόνιζεν

<ο φιλόσοφοι βασιλεύσωσιν ν τας πόλεσιν ο βασιλες τε νν λεγόμενοι καί δυνάσται φιλοσοφήσωσι γνησίως τε καί κανς>.

Γνωστόν εναι τι, λαμπρότερη καί φωτεινότερη περίοδος το νθρώπου εναι ατή το Περικλέους νομαζομένη καί <χρυσος αών το Περικλέους>. ραγε ατή περίοδος γινεν τυχαία, μέ τήν θέσπισιν κανόνων καί νόμων. Βεβαίως δέ, καί δέν γινεν τυχαία. Γνωστή εναι μιλία το Περικλέους πρός τούς θηναίους μέ τόν ττλον «πιτάφιος το Περικλέους» διά νά ποδώση τάς πρέπουσας τιμάς ες τούς γώνας τν προγόνων του.

μεγαλοπρεπής Περικλς νομοθετε και λέγει:

Κα τρίτ μετ τοτον π ντιδότου δι τ πλθος τν πολιτν Περικλέους επόντος γνωσαν μ μετέχειν τς πόλεως, ς ν μ ξ μφον στον γεγονώς.;.

Μηδένα μετέχειν τς πόλεως ν μή μφω γονέας στούς πιδείξεται (Ασχίνης κ.Τιμάρχου 39)

Εναι νας πό τούς πρώτους νόμους πού εσήγαγεν τό λαμπρόν πνεμα το Περικλέους. Διά νά ποκτήσης τό δικαίωμα το θηναίου πολίτη,  θά πρεπεν καί ο δύο σου γονες, δηλ.καί μητέρα σου καί πατέρας σου νά εναι θηναίοι πολίται. ντικαθιστώντας οτως τόν προθύστερον νόμον πού ριζεν τι διά νά εσαι θηναος πολίτης ρκοσεν ες κ τν δύο γονέων νά εναι θηναος, λλος βέβαια λλην.

Περικλς εχεν νυμφευθεί τήν σπασία ποία το λληνίς κ Μιλήτου. πέκτησεν  παιδιά τά ποία δέν νεγνώρισεν ς θηναίους πολίτας, παραμένοντας πιστός ες τον νόμον πού θέσπισεν.

άν κάποιος παρακατιανός καί ξεπεσμένος (λλην) ποκτοσεν παιδιά μέ μία βάρβαρη, τά παιδιά τά ποκαλοσαν μιξοβάρβαρα καί δέν τά νεγνώριζον ς λληνα.

Βέβαια τότε ες κείνην τήν λαμπράν περίοδον, άν νας πολιτικός λλα λεγεν καί λλα πραττεν, δημοκρατία δέν παρέμενεν παθής ς σήμερον. πέβαλεν τόν ξωστρακισμόν, τήν θανατικήν ποινήν, δ΄ατό καί μεγαλούργησεν. κδικάζοντο κατά πρωτεραιότηταν καί ταχύτερον τά θέματα πού πτοντο ες τά δικήμτα τν πολιτικν.

Τότε πειδή Πατρίς το περτάτη ξία, ο θηναίοι εχον ξωστρακίσει κόμι καί τόν σωτήραν τς λλάδος καί το δυτικο πολιτισμο τόν μέγιστον Θεμιστοκλέαν, πειδή μόνον καί μόνον Παυσανίας εχεν ναφέρει τό νομα του ες πιστολήν πού εχεν νταλλάξει μέ τούς Πέρσας. Ο Πέρσες εχον πικοινωνήσει μέ τόν Παυσανίαν δηλώνοντας του τι πλέον δέν θά ξτρατεύσουν ναντίον τν λλήνων καί πιθυμον τήν ερήνην. Παυσανίας εχεν συμφωνήσει. Τοτο πό μερικούς ντιπάλους το Παυσανία λέχθει τι το κρυφή διπλωματία καί παράδοσις ες τούς Πέρσας, διό καί διώχθει πό τούς Λακεδαιμονίους. συλον ες τήν τότε περίοδον σαν ο ναοί, κε κατέφυγεν, λλά πρώτη μητέρα του θεσεν τόν λθον ες τόν ναόν διά νά τόν γκλωβίση. Μερικές σημερινές <μητέρες> οτως θά φειλαν νά εχαν πράξει διότι τά παιδιά τους προδίδουν τήν πατρίδα τους, τήν λλάδα μας. Λόγω δέ  το τι Παυσανίας πλς εχεν ναφέρει τόν Θεμιστοκλέα, ο θηναίοι τόν ξωστράκισαν. Δοθέντως τι ταν Θεμιστοκλς ταν εχεν εσέλθει ες τό λυμπιακόν στάδιον, ο ζητωκραυγές σαν ορανομήκεις, διά τόν μέγαν πρωτεργάτην τν νικηφόρων γώνων τν λλήνων, ναντι τν Περσν καί κυρίως ες τήν Σαλαμναν

Ες τήν Πνύκα ντελάλης φώναζεν, < τίς βούλεται γορεύειν;>. Και λοι εχον τό δικαίωμα νά μιλον κτός πό τάς ξες περιπτώσεις.

Πρτον:

άν τίς λέγη ν τ δήμω τόν πατέρα τύπτων τήν μητέρα, μή παρέχων οκησιν. Τοτον οκ ἐᾶ λέγειν.

Καί τίσι δεύτερον πετε μή λέγειν:

< τάς στρατείας> φησί, μή στρατευμένος, σαι ν ατ προσταχθσιν τήν σπίδα ποβεβληκώς

Τρίτον τίσι διαλέγεται:

πεπορνευμένος φησίν ταιρικώς. Τόν γάρ το σμα τό αυτο φ βρει πεπρακότα, καί τά κοινά τς πόλεως αδίως γήσατο ποδώσεσθαι

Τέταρτον τίσι διαλέγεται:

< τά πατρα> φησί καταδηδικώς ν ν κληρονόμος γένηται. Τόν γάρ τήν δίαν οκίαν κακς οκήσαντα καί τά κοινά τς πόλεως παραπλησίως γήσατο διαθήσειν

Δηλ. Πρτον:

άν κάποιος κτυπ τόν πατέρα του καί τήν μητέρα του δέν νδιαφέρεται διά τήν τροφήν τους καί τήν στέγην τους, δέν χει τό δικαίωμα νά μιλ.

Δεύτερον:

άν πέφυγες τήν ξτρατείαν πό δειλίαν πέταξες τήν σπίδα δέν χεις δικαίωμα νά μιλς

Τρίτον:

άν κάποιος ζε πεπορνευμένη ζωή εναι ταρος πως εκόλως διαθέτει τόν αυτόν του, οτως καί τήν πόλιν του εκόλως θά ξεπουλήση, δέν χει τό δικαίωμα το λόγου

Τέταρτον:

άν κάποις κληρονόμησεν μίαν περιουσίαν καί δέν νδιαφέρθηκεν δ΄ατήν, λλά ντιθέτως τήν κατασπατάλησεν οτως εκόλως καί τήν πόλιν του θά τήν διαθέση, διά τοτο δέν εχεν τό δικαίωμα το λόγου.

Βεβαίως δημοκρατία εναι να εχάριστον πολίτευμα, ρκε λαός νά κλέγη νουνεχες γέτας καί προικισμένους μέ φιλοπατρίαν. Βεβαίως πολίτης ες τήν Δημοκρατίαν δύναται νά χη λευθερίαν σκέψεως, κφράσεως καί δράσεως, ρκε νά σέβεται τόν πλησίον του καί νά κτιμ τήν λευθερίαν του.


μεγάλος νομοθέτης Σόλων νομοθετε: ΣΟΛΩΝΟΣ ΝΟΜΟΙ Βιβλίο 5 κεφάλαιο 5 άρθρο 332)

άν τίς θηναος ταιρήση

μή ξέστω ατ τν ννέα ρχόντων γενέσθαι,

μήδ΄ ερωσύνην εράσασθαι,

μηδέ  συνδικσαι τ δήμω,

μηδέ ρχήν ρχέτω μηδεμίαν, μήτε νδημον μήτε περόριον

μήτε  κληρωτήν μήτε χειροτονητήν,

μήδ πί κηρυκείαν ποστελέσθω,

μηδέ  γνώμην λεγέτω,

μήδ  ες τά δημοτελ ερά εσίτω,

μήδ ν τας κυνας στεφανηφορίαις στεφανούσθω,

μήδ ντός τν τς γορς περιραντηρίων πορευέσθω.

άν δέ τίς τατα ποι, καταγνωσθέντως ατο ταιρεν θανάτω ζημιούθω

Δηλαδή:
άν κάποιος Αθηναος συνάψει μοφυλοφιλικήν σχέσιν μέ λλον θά χη τάς ξες κυρώσεις:
1. Δέν το
πιτρέπεται νά γίνη νας κ τν ννέα ρχόντων
2. Δέν το
πιτέπεται νά σκ τό ξίωμα το ερέως καί λειτουργο τς εροσίνης 
3. Δέν το
επιτρέπεται νά εναι συνήγορος το δήμου
4. Δέν επιτρέπεται νά
ναλαμβάνη καμίαν ξουσίαν, οτε ντός το δήμου οτε κτός ρίων
5. Δέν
πιτρέπεται νά σταλ κήρυκας(γγελειοφόρος) 
6. Δέν
πιτρέπεται νά κθέτη τήν γνώμην του
7. Δέν
πιτρέπεται νά εσέρχεται ες δημοσίους ερούς χώρους
8. Δέν
πιτρέπεται νά στεφανωθ ες τάς στεφανοφορίας
9. Δέν
πιτρέπεται να πορεύεται ντός το ξαγνισμένου  χώρου τς γορς
άν δέ τίς τατα ποι, καί ποκαλυφθε τι ταιρε, το πιβάλλεται ποινή το θανάτου

Διαπιστώνομεν τι ο τότε νόμοι εχον πόλυτον καθαρότηταν σκέψεως, σαφήνειαν καί κρίβειαν

ννοητέον τι τ θηλεία καί τ τν ρρένων φύσει ες κοινωνίαν ούση τς γεννήσεως περί ταύτα δονή κατά φύσιν ποδεδόσθαι δοκε, ρρένων δέ πρός ρρενας θηλέων πρός θηλείας παρά φύσιν.                                                          Πλάτωνος Νόμοι 636