PostHeaderIcon ΠΟΣΟΙ ΕΞ ΗΜΩΝ ΕΙΜΕΘΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΠΟΣΟΙ ΕΞ ΗΜΩΝ ΕΙΜΕΘΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΠΟΣΟΙ ΕΞ ΗΜΩΝ ΕΙΜΕΘΑ  ΚΟΤΕΣ

Πόσοι ἔξ ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων ἔχομεν γνῶσιν τῆς προελεύσεως καί τοῦ περιεχομένου τῆς λέξεως ἄνθρωπος. Πολλοί λέγουν ὅτι εἶναι σύνθετος καί προέρχεται ἀπό τήν λέξιν ἄνω, καί τήν λέξιν θρώσκω=βλέπω, δηλ. ἄνθρωπος=ἄνω+θρώσκω, βλέπω πρός τά ἄνω, ἄλλοι ἀπό τό ἀνήρ+ὄψις, καί ἄλλοι ἔχουν ἄλλην ἐκδοχήν.

Καλόν ὅμως εἶναι νά ἐπιτρέψωμεν εἰς τόν Πατέρα τῆς φιλοσοφίας Πλάτωνα, νά μᾶς ὁμιλήση διά τό τί σημαίνει ἡ λέξις ἄνθρωπος. Εἰς τό βιβλίον του Κρατῦλος,διά στόματος Σωκράτους, μᾶς δίδει τήν προέλευσιν καί ἐρμηνείαν ἑκατοντάδων λέξεων, εἰς αὐτό μᾶς ὁμιλεῖ διά τήν προέλευσιν καί τό περιεχόμενον τῆς λέξεως ἄνθρωπος. Γράφει:

Σωκράτης: ὧδε. σημαίνει τοῦτο τὸ ὄνομα ὁ ἄνθρωπος ὅτι τὰ μὲν ἄλλα θηρία ὧν ὁρᾷ οὐδὲν ἐπισκοπεῖ οὐδὲ ἀναλογίζεται οὐδὲ ἀναθρεῖ, ὁ δὲ ἄνθρωπος ἅμα ἑώρακεν τοῦτο δ᾽ ἐστὶ [τὸ] ὄπωπε καὶ ἀναθρεῖ καὶ λογίζεται τοῦτο ὃ ὄπωπεν. ἐντεῦθεν δὴ μόνον τῶν θηρίων ὀρθῶς ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὠνομάσθη, ἀναθρῶν ἃ ὄπωπε.

Λοιπόν, σημαίνει τοῦτο τό ὄνομα ἄνθρωπος, ὅτι τά μέν ἄλλα θηρία(τά ζῶα) καί  ἔξ αὐτῶν ὅσα βλέπουν, τίποτε δέν ἐρευνοῦν, τίποτε δέν  ἀναλογίζονται καί τίποτε δέν ἐξετάζουν μέ προσοχή, ὁ δέ ἄνθρωπος συγχρόνως καί βλέπει, τοῦτο δέ εἶναι τό ἔχω δεῖ, καί παρατηρεῖ μέ προσοχή καί λογίζεται αὐτό τό ὁποῖον ἔχει ἰδεῖ. Ἀπ΄ ἐδῶ καί εἰς τό ἐξῆς, ἀπό ὅλα τά θηρία(τά ζῶα) ὁ ἄνθρωπος ὀρθῶς  ὠνομάσθη ἄνθρωπος, διότι ἔχει τήν ἰκανότητα νά διακρίνη μέ τόν νοῦν αὐτά τά ὁποία ἔχει δεῖ.

τούτων τοίνυν ἓν καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων ὄνομα πέπονθεν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ. ἐκ γὰρ ῥήματος ὄνομα γέγονεν, ἑνὸς γράμματος τοῦ ἄλφα ἐξαιρεθέντος καὶ βαρυτέρας τῆς τελευτῆς γενομένης. ΠΛΑΤΩΝΟΣ «ΚΡΑΤΥΛΟΣ»399b-399c

Ὁράω-ῶ=βλέπω, ἑώρων, ὄψομαι, εἶδον, ἑώρακα, ἑωράκειν.

Παρακείμενος β! ὄπωπα, ὑπερσυντέλικος β! ὀπώπειν.

ἐπι-σκοπέω-ῶ=παρατηρῶ, ἐξετάζω, προσέχω, ἐρευνῶ, ἐπιβλέπω, μελετῶ

ἀθρέω-ῶ=  βλέπω μετά προσοχῆς, παρατηρῶ, σκέπτομαι, ἐξετάζω

ἀναθρῶ=βλέπω πρός τά ἐπάνω, παρατηρῶ μέ προσοχή,

θρώσκω=πηδῶ, ἀναπηδῶ, τινάζομαι, ὁρμῶ, ἐφορμῶ.

ἀναθρώσκω=ἀναπηδῶ, τινάσσομαι ἐπάνω

πέπονθεν=παρακείμενος τοῦ πάσχω

ἀναθρε+οπ+ος>ἀνθρε+οπ+ος>ἄνθρωπος

ἀφαιρέθηκε ἕνα ἄλφα, συναιρέθηκαν ε+ο σέ ω καί τό βαρύτονον ἀρχικό ἄλφα μετετράπει σέ ὀξύτονο.

Ὁ Πλάτων διά νά δώση καί ἕναν ὀντολογικόν ὁρισμόν τοῦ ἀνθρώπου λέγει ὅτι: «ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὄν δίπουν καί ἄπτερον».  Πράγματι οὐδέν τί, τό ὀρθότερον. Τόν ἀκούει ὅμως καί ὁ Διογένης ὁ κυνικός, ὁ ὁποῖος ξεπουπουλιάζει μίαν κότα καί περιφερόμενος περί τήν Ἀκαδημίαν τοῦ Πλάτωνος φώναζε: ἰδού ὁ ἄνθρωπος τοῦ Πλάτωνος.

 

Δηλ. ὁ Σωκράτης μᾶς λέγει ὅτι διά νά χαρακτηρισθεῖ κάποιος ὡς ἄνθρωπος ὁφείλει νά ἔχη ὁρισμένα χαρακτηριστικά, ὁρισμένας ἰδιότητας, νά δύναται νά παρατηρῆ, νά ἐρευνᾶ,  νά μελετᾶ, νά σκέπτεται, νά συλογίζεται νά δύναται νά διακρίνη καί νά συγκρίνη. Π.χ ἄπαντες θά συμφωνήσωμεν εἰς τήν κάτωθι ἐρώτησιν! ἐάν εἰς κύων οὐρήσει εἰς κίονα τοῦ Παρθενῶνος ἤ εἰς κίονα τῆς Δ.Ε.Η διακρίνει πού οὐρεῖ; ὅλοι θά ἀπαντήσωμεν πῶς διά τόν κύνα, καί ὁ ἕνας κίων ἀλλά καί ὁ ἄλλος κίων τό ἴδιο τοῦ φαίνονται. Ἀλλά καί πάλιν θά συμφωνήσωμεν ὅτι ἐάν ἐκπαιδεύσομεν τόν σκῦλον,  αὐτός θά μάθη νά μήν οὐρεῖ εἰς τόν κίονα τοῦ Παρθενῶνος. Μήπως ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού οὔτε κάν μαθαίνουν;

Τελευταία Ενημέρωση (Σάββατο, 25 Ιούλιος 2015 07:08)